Visies op ons Heelal
Vroeger dacht men dat god, in een week tijd, het Universum creëerde, allemaal in functie van de mens, want de mens heeft god verzonnen. Daarna tijdens het "Newtontijdperk", poogde men op een objectieve wijze alles van buitenaf waar te nemen. Met als doel op termijn, door te meten en rekenen, het heelal zo volledig en objectief mogelijk in beeld te brengen.
Einstein heeft dan aangetoond dat massa (deeltjes) een vorm van energie zijn en omgekeerd. Tijd en ruimte zijn geen twee aparte grootheden maar vormen één geheel. Elk ruimtelichaam, massa, heeft een directe invloed (energie) op de vorm van de ruimtetijd in dit heelal (en dus ook de tijdsbeleving). Tijd is relatief vanuit het gezichtsstandpunt van de waarnemer. De "tijd" passeert sneller wanneer men onderhevig is aan meer zwaartekracht. Einsteins wetten gelden vanuit een macroperspectief.
Vanit een microperspectief (op deeltjesniveau) gelden de wetten van de quantummechanica. De elementaire deeltjes hebben een golfkarakter tot op het moment dat ze waargenomen worden, pas op dat moment "ontstaat" hun plaats en snelheid: Het al dan niet waarnemen (meten) van elementaire deeltjes heeft dus een directe invloed op de energiewaarde (en snelheid) van deze elementaire deeltjes. Het standaardmodel van de Elementaire deeltjes is nog zeer "in opbouw" en onzeker. Het enige wat we al zeker weten is dat hun energiewaarden gekwantiseerd zijn volgens de constante van Pflank (h), het impulsmoment waaronder de spin.
Het probleem dat Thomas Hertog (en Stephen Hawking) vervolgens stellen is, dat we door meting aan de hand van fotonen (licht), nooit verder in de tijd kunnen meten dan tot er lichtdeeltjes bestonden, na de zogenaamde "Dark Ages". Op dat moment begonnen zich de eerste astronomische objecten te vormen, het begin van alle massa en energie, zoals wij die het het oog (en telescopen) kunnen waarnemen.
Nu is het toekomstplan (met meetinstrumenten nog in de maak) om verder terug te gaan kijken in de tijd, tot in en misschien voorbij: "the Dark Ages": Het tijdstip waarop er nog geen lichtgolven (elektromagnetische straling) waren. Door het uitmeten van gravitatiegolven (in plaats van lichtgolven), zowel ondergronds (met de Einsteintelescoop), als bovengronds (drie satellieten in driehoeksverhouding), zal er gedurende jaren, data moeten verzameld worden. Uit die gravitatiegolven kunnen dan belangrijke gebeurtenissen in het helelal, zoals het samensmelten van twee zwarte gaten, gereconstrueerd worden, vanuit deze resultaten kunnen dan weer nieuwe beelden gevormd worden. De gravitatiegolven zouden ons in theorie dus verder moeten kunnen laten "kijken", tot in de zogenoemde "The Dark Ages". Een stapje dichter naar het prille begin van hèt heelal, "ons heelal", dan toch althans.